กรี้งงๆๆ!!!!!!!!!!!..........!!!!!!!!!!!!!!

ทุกเช้านาฬิกาปลุกเรือนนี้ มันจะปลุกเจ้าของๆ มันเพื่อให้ไปทำ

ธุระได้ทันเวลา..............

เช้าวันนึง เวลาประมาน 8 โมงกว่าๆๆ

เสียงของนาฬิกาปลุกเรือนน้อย..ดังขึ้นอีกเช่นเคย

เจ้าของของมันสุดจะรำคาญ จึงตื่นขึ้นมา..

มองเวลา *เอ้า นี่มัน 8 โมงแล้วหรอ วันนี้มีเรียนวันสุดท้ายนิ่*

และแล้วเจ้าของ ของมันก้อไปเรียนได้ทันเวลา

นาฬิกาปลุกเรือนนั้น เป็นสุขใจที่เจ้าของไปเรียนได้ทันเวลา

แม้ว่ามันจะเจ็บแค่ไหนที่คนให้คนทีมันรักรำคาญ

แต่เพื่อแรกกับการที่เจ้าของมันมีความสุข มันจึงยอม

เช้าวันต่อมา เวลาเดิมนาฬิกาปลุกยังคงดังเช่นเคยย

แต่วันนี้เป็นวันเสาร์ ซึ่งเปนวันหยุด.....เจ้าของของมันโมโหมาก

เจ้าของของมันจึงทุบด้วยความโกรธ แล้วโยนมันทิ้งไป

นาฬิกาปลุกเรือนนี้แตกกระจายภายในพริบตา

ในใจเจ้านาฬิกาปลุก เรือนนี้แม้ร่างกายจะแตกกระจาย

แต่ในใจก้อยังเป็นห่วงเจ้าของ ว่าต่อไปนี้ถ้าไม่มีมันแล้วเจ้าของจะตื่นทันรึเปล่า

และแล้ววันต่อมา เจ้าของนาฬิกาเรือนนี้ ก้อไปสอบไม่ทันจิงๆด้วย

เจ้าของของมัน กลับบ้าน มองซากของนาฬิกาปลุก

แล้วนึกในใจ* เพราะเราแท้ๆ นาฬิกาปลกเรือนนี้หวังดีดับเราแท้ๆๆ

ทั้งๆ ที่เราเป็นคนตั้งให้มันปลุกเอง แต่เรากลับลำคาญ

และขว้างทิ้งมันไป ในใจมันคงจะเจ็บที่เห็นคนที่ตัวเองรักลำคาน

และทิ้งมันไป ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงไม่ทำอย่างนี้เด้ดขาด*

เจ้าของมอง นาฬิกาปลุกด้วยความสงสาร จึงนำมันมาประกอบใหม่

แต่ทำอย่างงัย มันก้อคงใช้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

เจ้าของ ได้แต่คิดเสียใจ แต่ไม่อาจแก้ตัวได้.................

นาฬิกาก้อคงเหมือนกันเพื่อนคนนึง ที่คอยเป็นห่วงอยู่ห่างๆ

แต่เธอกลับมองข้ามมัน ไม่สนใจแม้ความรุสึกของคนคนนี้

จนวันนึงเมื่อเธอรุสึกได้ว่าเสียเค้าไป เธอกลับมาเห็นค่าของเค้า

แต่มันคงสายไปแล้วล่ะ เพราะสิ่งที่เธอได้ทำกับเค้า

--------- มันยากที่จะเป็นเหมือนเดิม----------